Mijn eerste ervaring met AYAHUASCA

Mijn eerste ervaring met AYAHUASCA

Mijn eerste ervaring met AYAHUASCA

Twee jaar geleden ontmoette ik op Bali een Sjamaan. We deelde kennis en spraken over van alles en nog wat. Ik ging daar niet specifiek heen voor een bepaalde vraag of issue, maar volgde gewoon mijn gevoel. Dit voelde goed, zuiver en vertrouwelijk.

Nadat ik hem wat persoonlijke informatie had gegeven, wist hij veel over mij te vertellen. Vooral de grote potentie die ze in mij zag en hoe ik deze voor mijzelf kon bereiken. Hij zij toen al direct: “Als je dit op wilt lossen en daar wilt komen gaat Ayahuasca je goed doen en helpen. Je kan dat bij mij doen. Ik houd ceremonies”.

Ik had toen al gelezen over Ayahuasca, dus ik wist wat het was. Maar ik voelde een enorme angst en weerstand om dit eeuwenoude Sjamaanse (psychedelische) plantenbrouwsel te drinken. Ik werd bijna misselijk van de gedachte. Ik hoorde he aan en dacht bij mezelf: “Allemaal mooi en leuk, maar nooit dat ik dat ga doen”. Vervolgens stopte ik deze angst diep weg en leefde verder.

Angst
Enige tijd later, na mijzelf nog meer verdiept te hebben in Ayahuasca, had ik mijzelf ‘overtuigd’ dat het tijd was om een ceremonie te gaan doen. Ik pakte de telefoon en maakte een afspraak met de Sjamaan. Maar niet lang na het ophangen kwam mijn ego in opstand en die begon tegen mij te schreeuwen. “Marco, hoe kan jij nou iets drinken waarvan je hélemaal niet weet wat het met jou gaat doen?”. Jij bent toch van de controle? Dadelijk kom je nooit meer terug, draai je door of word je krankzinnig! Hoe dan? Marc, dat kan toch niet!?”. Uit paniek pakte ik de telefoon en cancelde mijn afspraak, wetende dat ik voor mijn eigen angst aan het vluchten was. Bang om die controle te verliezen, puur een ego ding dus.

De druppel
De maanden verstreken en Ayahuasca bleef op de meest fascinerende manieren op mijn pad komen. Helemaal uit het niets kreeg ik, van iemand die ik helemaal niet kende, de vraag of ik wel eens Ayahuasca had gedaan. Mijn hart maakte een sprong en ik dacht: “Why you ask me?!”. En zo zijn er meerdere keren geweest dat Ayahuasca uit het niets ten tonele verscheen. Telkens stopte ik het weg om er niet aan te hoeven denken. Tot het moment dat ik Sandra van Inner-journey mij een film doorstuurde. Ik klikte erop en het eerste wat ik te zien kreeg, was een filmpje over, jawel, Ayahuasca. Boem! Die kwam keihard binnen. Dit was dan ook de druppel dat ik mij overgaf en besloot om weer een datum te prikken om een ceremonie te gaan doen. Maar dit keer voelde het anders. Het voelde sterker, overtuigender. Ik voelde dat ik het nu écht ging doen.

Wat is Ayahuasca eigenlijk?
Ayahuasca is een (psychedelisch) plantenmedicijn, bestaande uit twee planten: de Psychotria viridis (Chacruna) en de slingerplant Banisteriopsis caapi. De werkzame stof is DMT (dimethyltryptamine). De plant groeit in het Amazonegebied en wordt al eeuwenlang in ceremoniële setting gebruikt door vele indianenstammen (o.a. Sjamanen) in Ecuador, Peru, Colombia, Bolivia en Brazilië. De plant laat je een (spirituele) reis maken naar diepere lagen in jezelf en andere bewustzijnsniveaus. Ik kan een ieder die meer informatie over Ayahuasca wilt deze twee documentaires aanraden: Ayahuasca: Vine of the Soul en Metamorphosis.

Ayahuasca die vele uren gekookt zal gaan worden.

Waarom Ayahuasca?
Ayahuasca kan voor vele doeleinden gebruikt worden, zoals het oplossen van trauma’s, pijnen en angsten. Ook wordt het gebruikt om, met succes, verschillende verslavingen en depressies te lijf te gaan. Daarnaast kan een Ayahuasca ervaring je nieuwe (spirituele) inzichten en/of helderheid geven over een bepaalde situatie die zich in jouw leven afspeelt. De plant heeft tevens een sterk reinigend effect op lichaam en geest.

Ayahuasca ceremonie
Eindelijk was het dan zover. Het uur van de waarheid. Er waren zes deelnemers in totaal, inclusief ikzelf. We lagen allemaal, in witte kleding, op onze bedden, met deken en kussen. Agus opende de ceremonie door ons allen welkom te heten. Daarna werd er heerlijke rustgevende muziek opgezet en kreeg iedereen, één voor één, een kleine cup Ayahuasca aangereikt. Ik dronk het op. Het is behoorlijk smerig kan ik je zeggen. Het theelepeltje honing deed daarna wonderen. Iedereen zat rustig ontspannen op zijn bed.

Na enige tijd begon ik het sterker te voelen. Er werden Sjamaanse liederen gedraaid, een zingende vrouw. En zodra ik mijn ogen sloot, zag ik de vrouw ook echt dansend voor me. Ik voelde me mij heel rustig en ik keek naar hoe de vrouw zich bewoog. Het was een typische indianenvrouw met een mooie oude gerimpelde huid. Ze was zo mooi, net een engel.

Vanaf dat moment begon ik heftige (herhalende) patronen en vormen te zien. Ik merkte direct op dat mijn mind deze wilde interpreteren. Wat is dit? Wat betekent dit? Wat zijn dat? Mijn mind deed enorm zijn best, maar op een gegeven moment werd ik helemaal gek van de patronen en vormen die ik zag. Mijn mind deed tevergeefse pogingen om alles wat het zag een betekenis of verklaring te geven, maar deze faalde hopeloos. Ik dacht even dat ik gek werd en ik riep de Sjamaan. Toen hij naast mij kwam zitten, zei ik hem dat ik alles niet meer kon bevatten en interpreteren, dat het teveel was, en dat ik wilde dat het stopte. Hij maakte mij duidelijk dat ik niks hoefde te interpreteren en dat ik los kon en moest laten. Maar hoe!? Ik heb geen idee hoe lang dit geduurd heeft, maar op een gegeven moment heb ik het voor elkaar gekregen om werkelijk los te laten. Het voelde alsof mijn lichaam als vloeistof oploste en één werd met alles wat ik zag. Alsof het opgeslokt werd.

Prachtige Ayahuasca visual
Vervolgens kwam ik in een hele fijne sfeer terecht. Ik merkte op, alhoewel ik behoorlijk ver weg was, hoe rustig mijn ademhaling was. Ik voelde mij euforisch en ik hoorde achteraf dat ik heb gelachen. Het gekke is alleen dat ik mij tot nu toe niet meer kan herinneren waarom ik mij zo goed voelde. Ik weet alleen dat het goed voelde en dat ik heel vaak ‘wauwww’ heb gezegd. Ik hoop dat dit mij nog duidelijk wordt.

Loslaten
Maar vervolgens kwam ik weer terug in nare sferen en voelde ik mij ineens weer héél erg slecht. Ik lag met mijn voeten opgetrokken bij elkaar, als een baby te rillen op mijn bed. Soms zelfs letterlijk kotsneigingen, maar er kwam niks uit. Ik moest weer loslaten. Mama Ayahuasca leerde mij hier loslaten, dat was mijn les op dit moment. Ik werd er moedeloos van en riep de Sjamaan weer, die weer hetzelfde op een zeer liefdevolle manier zei: “Loslaten, Marco”. Ik opende mijn ogen en kon ze nauwelijks openhouden door de vele bewegingen en patronen die ik zag, snel maar weer dicht dan. Het lukte mij gelukkig telkens, met veel moeite, om los te laten. Vervolgens kwam ik weer in een hele lekkere en fijne energie terecht. Het voelde alsof ik door een soort universum zweefde, zonder lichaam. Ik zag allerlei mooie laser-achtige kleuren in de vorm van rook. Heel bijzonder.

Smaakexplosie
Ik werd aangetikt door een medereiziger. Het was Peter, die naast mij lag. Ik schrok er van. Hij zei: “Hier, neem wat fruit”. Ik moest letterlijk even schakelen, gebeurde dit nou echt? Of was dit een illusie? Wilt hij mij kwaad doen? Het was dus echt. Zijn stem klonk als van een oude man. Later vertelde Agus mij dat Peter een hele oude ziel heeft, vandaar de lage en oud klinkende stem. Ik deed mijn hand in de kom met fruit en stopte het fruit in mijn mond. Wauw! Wat lekker! Het proefde alsof ik voor de eerste keer in mijn leven fruit at. Wat een smaakexplosie! Ook zei hij tegen mij dat ik water moest drinken. Peter had zelf ook Ayahuasca gedronken en is een ervaren reiziger. Zo ervaren dat hij dus ook voor zijn medereizigers zorgt en ze ondersteunt waar nodig. Hij heeft mij enorm gesteund.

En weer…
Na het fruit en het water legde ik mijn hoofd weer neer, want dat was de enige positie waarin ik comfortabel lag. Ik had mijn dikke joggingsbroek inmiddels uitgegooid en lag in mijn boxershort. En ja hoor, weer voelde ik mij zo vreselijke slecht en moest ik weer loslaten. Ik weet nog dat ik bij mezelf dacht: “Neee, alsjeblieft, niet weer!”. Maar er valt niks niets meer te blokkeren of tegen te houden. Je gaat, volle kracht vooruit. Loslaten, loslaten en nog eens loslaten. Ongelofelijk intens en zwaar. Maar gelukkig lukte het mij.

Tijdsbesef
Ik kan mij ook nog een moment herinneren dat iemand aan mij vroeg hoe laat ik dacht dat het was. Toen ik mijn hoofd op dat moment omhoog deed, zag ik dat een aantal reizigers bij elkaar waren gaan zitten en gezellig aan het kletsen waren. Ik weet nog dat ik zei: “Ik denk zes uur in de ochtend”, waarop geantwoord werd met: “Nee, het is drie uur”. Ik dacht, doordat de vraag aan mij werd gesteld, dat het serieus al middag was en zei: “Middags, toch?”, waarop iedereen keihard moest lachen. Het was natuurlijk drie uur in de nacht. Ik had dit zelf ook wel kunnen bedenken, want buiten was hetaarde donker. Ik was overduidelijk heel ver weg en had geen tijdbesef. Een prachtige bevestiging dat tijd een illusie is.

Landen
Tegen half vier uur in de nacht kwam ik uit mijn reis en begon ik te landen. Ik weet nog dat ik hardop tegen mijzelf zei: “Jeetje wat duurt het lang eer ik weer terug ben in mijn lichaam”. Voor de duidelijkheid, je verlaat je lichaam nooit, maar dit kan wel zo ervaren worden. Ik had een enorme dorst en heb toen veel water gedronken. We hebben daarna zeker twee uur gekletst met zijn allen. Iedereen deelde zijn eigen ervaring en ik vroeg aan enkele medereizigers hoe zij mij hadden ervaren. Hoe deed ik? Wat zei ik allemaal? Dit uiteraard om meer duidelijkheid en inzicht te krijgen in mijn eigen processen. Loslaten was overduidelijk mijn les in deze reis.

De overige deelnemers hadden een veel minder heftige reis dan ik. Maar dit kwam door mijn eigen weerstand. Ik heb het vooral mijzelf heel moeilijk gemaakt.

Huiswaarts
We hebben in de ochtend heerlijk gegeten, vers brood met ei en avocado. Wat smaakte dat intens lekker zeg. Daarna ben ik weer boven op bed gaan liggen en ben ik gelukkig nog even in slaap gevallen. Rond drie uur in de middag ben ik uiteindelijk huiswaarts gekeerd.

Dit was serieus, hoe heftig en zwaar hij met vlagen ook was, de meest diepgaande, bijzondere en liefdevolle ervaring die ik ooit heb meegemaakt. Ik heb zoveel oude patronen, angsten en gedachtes los kunnen laten. Ik voel me (MIJ) herboren. Alsof er een stofzuiger door mijn lichaam is gegaan die bepaalde verbindingen in mijn hersens weggehaald heeft, of ze gereset heeft. Ik voel mij veel lichter, alsof er stukken bagage uit mijn rugzak gehaald is. Wat ik voor mijzelf precies heb losgelaten en wat ik met deze reis allemaal heb bereikt, houd ik voor mijzelf. Dat is privé. Ik kan je alleen zeggen dat het veel en diep is en ik ben Agus en zijn team Inner-journey hier dan ook enorm dankbaar voor.

Interesse?
Mocht jij na dit verhaal ook geïnteresseerd zijn in een Ayahuasca ervaring of hier meer informatie over willen, laat mij dit dan even weten

info@inner-journey.nl
www.inner-journey.nl

Dit zijn extreem belangrijke punten. Ayahuasca is geen grap en dien je nooit onbegeleid te doen. Het is geen recreatief middeltje wat je voor de lol even neemt om te kijken wat de uitwerking is. De hele ceremonie was ook goed georganiseerd. Alles was aanwezig. Alles kan ook, niets is gek. Inner-Journey werkt vanuit een zuivere intentie en liefde, en dat is absoluut voelbaar. Ik ben haar enorm dankbaar en dit zal zeker niet mijn laatste Ayahuasca reis zijn. Er is nog véél meer te zien, te ervaren en te ontdekken. Er is nog zoveel meer wat wij met ons beperkte lichaam en beperkte zicht niet kunnen zien. Ongelofelijk. Mama Ayahuasca: ik buig in dankbaarheid en liefde voor u.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *